|
Beschrijving
/ geschiedenis
De Triburymolen werd in 1850 gebouwd als een stenen grondzeiler om graan te malen. Sinds 1924 geraakte de molen steeds buiten gebruik. Uit die tijd dateert de stenen buitentrap, die ongebruikelijk is voor een windmolen. Men wilde er een soort landhuis van maken. De molen was uitgerust met een merkwaardige askop, waarbij de hoeken van de ashuizen bestaan uit vier stangen waarop als buitenplaat een vierkantig stuk gietijzer werd geklemd. Deze askop bevindt zich nu in het Provinciaal Molenmuseum van Wachtebeke, na de verwijdering van het wiekenkruis in 1991 ten gevolge van stormschade.
Lieven Denewet

Foto: Lieven Denewet

Foto: Thomas Piens, Zingem

Foto: Thomas Piens, Zingem

Foto: Donald Vandenbulcke, 21.09.2008

Foto: Marnix Demoor, 17.05.2010
Bijlagen
FDV, "De Molenberg breidt uit met looppiste", Het Nieuwsblad, 04.03.2010. RONSE - Stoeterij De Molenberg wil een trainingspiste voor springpaarden aanleggen aan de Doorniksesteenweg. Door gebruik te maken van een speciale laag zand, die bovendien automatisch wordt beregend, vermijden de uitbaters dat er stof vrijkomt. In de omgeving van de oude windmolen Tribury willen de houders van stoeterij De Molenberg verder de professionele toer opgaan. Professioneel ruiter Tim Reygaerts en zijn vriendin Sofie Van Bunder (beiden 27) dienden zopas de bouwaanvraag in. 'Het is de bedoeling achter de hoevegebouwen een trainingspiste voor paarden aan te leggen van 30 bij 60meter. De trainingspiste krijgt een speciale laag zand en we houden ze stofvrij met automatische beregening. We zullen daartoe het hemelwater opvangen. Ook in de winter zal de looppiste berijdbaar zijn. Het is een nuttige en nodige uitbreiding voor het opleiden van jonge springpaarden', zegt Tim. Beide twintigers zijn verslingerd aan de viervoeters. Sinds anderhalf jaar voelen ze zich thuis in hun zes hectare grote stoeterij, pal op de grens met Henegouwen. Hun trots is de driejarige schimmel Hidalgo, die straks furore maakt in de Verenigde Staten. Tim en Sofie verzorgen gestalde dieren, richten ze professioneel af en fokken veulens tot jonge springpaarden. 'Als jonge en gedreven ruiters met jarenlange ervaring en uitmuntend palmares bieden we daarbij een perfecte thuis voor paarden aan', zeggen ze niet zonder trots. 'Onze onderneming wordt beschouwd als een landbouwbedrijf', vertelt Tim. 'Momenteel staan hier dertien paarden in comfortabele paardenboxen. We beschikken over een binnenpiste en loopweiden. Een stoeterij is geen manège en heeft dus geen cafetaria. Bijgevolg is ze niet publiek toegankelijk. Een cafetaria uitbaten kan alleen in recreatiegebied', voegt hij eraan toe. Tim, afkomstig uit Sint-Lievens-Esse, werd in 2006 provinciaal LRV-kampioen in de klasse zwaar. Sophie, die hij tussen de paarden leerde kennen, kreeg de liefde voor het paard mee met de moedermelk op de ouderlijke stoeterij 't Merelsnest in Sint-Gillis-Waas, bekend dankzij de olympische merrie Sapphire. Met haar stal gooide Sophie hoge ogen: in 1999 haalde ze de finale op het Belgisch kampioenschap juniores in Lier.
Literatuur
Paul Bauters, "Eeuwen onder wind en wolken. Windmolens in Oost-Vlaanderen", Gent, Provinciebestuur, 1985; Paul Bauters, "Oostvlaams molenbestand 1986", Gent, 1986 (Kultureel Jaarboek voor de provincie Oost-Vlaanderen. Bijdragen, nieuwe reeks, 25); Inventaris van de wind- en watermolens in de provincie Oost-Vlaanderen naar gegevens van het Archief van het Kadaster. Derde aflevering. De arrondissementen Oudenaarde en Sint-Niklaas", in: Kultureel Jaarboek voor de provincie Oost-Vlaanderen, XVI, 1962, 2 (Gent, 1963). H. Holemans, "Oostvlaamse wind- en watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 6. Gemeenten 0-R", Opwijk, 2006, p. 59-60. FDV, "De Molenberg breidt uit met looppiste", Het Nieuwsblad, 04.03.2010.
|